maarhaa

برای تکثیر به منظور آگاهی دادن به هم میهنان

توجه هموطنان را به دو مطلب چاپ شده در کیهان لندن جلب میکنیم. اولین مطلب شامل گزارشی است که در پی یک ضیافت در لندن نوشته شد و دومی توضیحاتی است پیرامون آن ضیافت!

هم میهنان،

در زمانیکه نیروهای مبارز و ملی کاری جز اقدام علیه هم و بی ارزش ساختن مبارزات یکدیگر ندارند، دشمنان ایران بیکار ننشسته و در شرف دادو ستد و ساخت و پاخت با جمهوری اسلامی و سردمداران فاسد آن هستند. کاسبان سیاسی و دلالان سودجو که کوچکترین ارزشی برای مردم و مملکت آسیب دیده ما قائل نمی باشند، کارشان بجائی کشیده که از یک ارگان ملی برای تبلیغ برنامه های شوم خود به منظور "جا انداختن" حکومت پلید ملایان استفاده میکنند. خوشبختانه با همت ایران دوستان واقعی – همانطور که ملاحظه خواهید نمود- این ترفند خنثی گردید و چهره واقعی "لابیست های"  بی صفت و چاپلوس جمهوری اسلامی برای همه روشن گردید.

ولی تا زمانیکه نیروهای ملی بجای بی حرمتی و دشمنی های بیهوده، دست در دست هم نگذارند و باهم برای نجات ایران هم پیمان نشوند، سرنوشت مملکت همواره در گرو امثال مجاهدین از یکسو و عناصر فاسد و خود فروخته به جمهوری اسلامی از سوی دیگر خواهد ماند.

پس به خود آئیم و با کمک به یکدیگر و با استفاده از تجربیات سی ساله راه درستی را برای رهائی میهن و استقرار حکومتی آزاد و ملی هموار کنیم و نگذاریم که سرنوشت فرزندان ایرانزمین طعمه شهوت رانی ها و جاه طلبی های افراد بی ریشه ای چون خانم مازندی و امثال ایشان قرار گیرد!

 سردبیر محترم کیهان

در شماره هفته پیش کیهان (لندن) به مطلبی برخوردم در مورد سخنان آقای دیوید کامرون، رهبر حزب محافظه کار بریتانیا در ضیافت شامی که برای تامین منابع ما لی این حزب بر پا شده بود. قصد من در این کلام مختصر، تجزیه و تحلیل این سخنان نیست، بلکه روشن ساختن برخی حقایق و همچنین مقاصد بانیان این برنامه می باشد.

این برنامه با کمک خانم همایون مازندی (لیدی رنیک)  و به ریاست کریسپین بلانت نماینده پارلمان و مسئول بخش جدید ا لتاسیس خاورمیانه حزب محافظه کار، و با حضور جمعی از ایرانیان مقیم لندن و همچنین سفیر جمهوری اسلامی در لندن برگزار شد. گرچه مواضع خانم مازندی و سخنان آشکار ایشان در حمایت از دستیابی روحانیون حاکم بر ایران به سلاح های هسته ای (جلسه مورخ 21 نوامبر 2007 به میزبانی IMIA با عنوان «آیا ما به سمت رویاروئی با ایران پیش میرویم») با نظرات اعلام شده از سوی رهبر حزب محافظه کار کاملاً متفاوت می باشد، ولی با توجه به هزینه سنگینی که برای شرکت در این ضیافت (ده هزار پوند به ازاء هر میز) فقط می توانست توسط تعداد معدودی از افراد شناخته شده تامین گردد، بدیهی بود که بیشتر شرکت کنندگان ایرانی با اولویت کمتری به مسائل مربوط به تامین حقوق اساسی مردم ایران می پرداختند.

نکته قابل بررسی اینکه توضیحی پیرامون انگیزه های برگزاری چنین مراسمی بطور شفاف مطرح نشده و این آگاهی به خوانندگان داده نشده بود که اغلب شرکت کنندگان به مانند برگزارکنندگان خواستار ایجاد روابط نزدیکتری میان جمهوری اسلامی و بریتانیا به منظور رفع مشکلات موجود در فعالیت های اقتصادی خود با ایران می باشند و بس. همچنین بطور مشخص مطرح نشده بود که یکی از میهمانان اصلی در این مراسم سفیر جمهوری اسلامی در لندن بوده است که حضورش به معنی تائید دولت جمهوری اسلامی از آن مراسم و همسوئی ایشان با برگزارکنندگان و بیشتر شرک کنندگان می باشد.

عدم ذکر این واقعیات بی شک باعث برداشتی کاملا غلط از این نشست در اذهان هم میهنان خواهد بود.

در پایان باید یادآوری نمایم که اینگونه رفتار لابیست های جمهوری اسلامی از دید مردم ایران پنهان نخواهد ماند و محکوم به شکست خواهد بود.

                          با عرض احترام

محمد باقرپور

azadi2001@yahoo.com